Help, ik kan de rits niet vinden!

Van de week zei iemand tegen mij: ‘steeds als ik je zie, zie ik je langzaam slinken’. Ik vond dat een bijzonder grappig idee. Zeker omdat ik nogal visueel ben ingesteld, alsof je dan langzaam leeg loopt of zo. Omdat ik sinds mijn 12e dus al dik ben heb ik ook werkelijk geen idee wat er onder die ‘dikke’ laag vandaan komt. Zal ik nog steeds op mezelf lijken of krijg ik dan ook echt een andere uitstraling, gaan mensen me dan nog herkennen of moet ik me opnieuw gaan voorstellen als ik mensen langer niet heb gezien. Ik heb geen idee. Ik kan in elk geval zeggen dat ik er al een hele tijd heel erg klaar mee ben en kan dus ook niet wachten op de dag dat die laag verdwenen is.

Mijn eigen Sumopak
Dikke Vriendin - rits bijna gevondenEen tijdje terug had werd ik midden in een droom wakker. Toen ik me eenmaal bewust was van wat ik
had gedroomd, moest ik daar smakelijk om lachen. En eerlijk gezegd baalde ik er ook van. Ik droomde dat ik een groot Sumopak aanhad en was op zoek naar de rits om het uit te doen en dan tadaaaaaaaa ‘daar was ik weer’ :-).
Maar helaas, én ik kon de rits niet vinden én al had ik die wel gevonden dan was het natuurlijk helaas maar een droom. Kon ik maar een jaartje vooruit in de tijd kijken om te zien waar ik naartoe aan het werken ben. Dat zou me denk ik al een hoop rust geven.

Het voelt anders

Nu ik heeeeeeel langzaam dus wat kilootjes aan het verliezen ben (al 9 voordat ik aan de modifast begon en nu dus nog 4,5) merk ik het soms ook aan mijn lichaam en aan mijn kleren. Bij  zoveel overgewicht  is dat natuurlijk minder zichtbaar dan wanneer je een paar kilo te veel hebt. Het voelt in elk geval zo fijn om eindelijk af te vallen.

Dikke vriendin - fattitudeToch voelt het soms ook een beetje ‘kaal’,  kwetsbaar misschien zelfs wel. Ik kan het bijna niet uitleggen, maar het voelt een beetje alsof mijn beschermlaag aan het verdwijnen is. Als dat nu al zo voelt, hoe zal dat dan voelen als ik echt richting een normaal gewicht ga?

Ik begreep van anderen die al eerder veel gewicht zijn verloren dat ze het gevoel hadden dat ze anders behandeld worden nu ze minder zwaar zijn, dan toen ze nog dik waren. Ik kan me daar eerlijk gezegd weinig bij voorstellen en hoop eigenlijk ook dat dat niet het geval is. Je blijft immers toch gewoon dezelfde persoon. Wel zou ik me kunnen voorstellen dat je zelf anders in situaties staat.

We gaan het zien als ik eindelijk de rits van mijn Sumopak heb gevonden. 🙂 Ik ben er klaar voor!

Groetjes, Liesbeth

 

 

Print Friendly, PDF & Email
Facebooktwitterpinterestby feather

2 reacties op “Help, ik kan de rits niet vinden!

  1. Mirjam op

    Leuk geschreven!
    Ik droom en denk altijd dat ik slank ben….tot dat ik langs de spiegel loop of een foto van mijzelf zie en dan denk tjee wat ben ik dik, en dan loop ik door en ben ik weer maatje 44 hihi

    • liesbeth op

      Haha. Ja, erg he! Soms is dat erg confronterend. Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om gewoon alle spiegels te ontwijken en geen foto’s van jezelf meer te kijken. Of is dat je kop in het zand steken? 😉 Nou moet ik zeggen dat een maatje 44 voor al als ‘slank’ klinkt hoor! Maar goed, iedereen heeft natuurlijk zijn/haar eigen wensbeeld. Op het moment dat je daar echt aan toe bent gaat dat misschien ook nog wel komen.

      Maar dank je voor je reactie, doet me goed! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *